SDO JO9-1 sluit af met een onderlinge “goed gevoel wedstrijd”.

Het gekke seizoen is nu echt voorbij!

Vandaag, zaterdag 27 Juni 2020, is dan het echt zover. Het seizoen is voorbij. Het echte seizoen is natuurlijk al maanden voorbij. De echte wedstrijden zijn er al tijden niet meer geweest. Geen derby, geen “hete” wedstrijden uit de regio. Geen walk-over of 0-0 wedstrijden. Maar wel voetbal in de huidige vorm. Plezierig voetbal, leerwedstrijden, wedstrijden om de teams klaar te stomen voor volgend seizoen. Van kwart naar half veld, van team 2 speler naar team 1 speler en andersom. Van beste gelegenheidskeeper naar vaste keeper en van linkspoot naar tweebenig.

En vooral het plezier dat hebben de kinderen gehad. Na weken zonder sport konden we weer ballen! En hoewel de echte wedstrijden er niet zijn geweest hebben we wel elke zaterdag kunnen genieten. De kinderen weer volop in beweging. De energie kwijt kunnen. De tips en tricks showen in een duel. Maar zoals aan alles een eind komt, zo ook hier. De trainingen zijn geweest. Dat was afgelopen woensdag de laatste. Vandaag de laatste wedstrijd van het seizoen. En dan hebben we samen toch maar weer een mooie seizoensafsluiting gehad.

Dit is dan ook het moment om is terug te kijken naar het seizoen als geheel. En dan kan ik niet anders zeggen dat wij toch echt een heel fijn team hebben.

Ik heb genoten van dit seizoen. In de eerste plaats van mijn spelers. We hebben er in sommige gevallen lang op moeten hameren maar uiteindelijk is iedereen ervan overtuigd dat hard werken de basis is. Blij dat we dat erin hebben geslepen. Daarnaast in het praten met elkaar. Elkaar corrigeren als dat nodig is. We zijn nog niet waar we moeten maar we zijn echt al goed op weg. En dan natuurlijk iedere speler in zijn eigen groei en potentie. Dit team is in de basis al sinds de welpen bij elkaar. Er valt er soms eentje af, en er komt er nieuw gezicht bij. Maar je voelt dat iedereen er voor elkaar is. Ik hoop dat we dit als spelersgroep volgend seizoen weer voort kunnen zetten.

Ook heb ik genoten van de technische staf als geheel. In het begin wat aftasten en wat wennen. Aan elkaar en aan de manier van werken. Maar uiteindelijk zijn we uitgegroeid tot een mooie groep die elkaar zegt waar het op staat. Welke spelers het ook betreft, dochter van, zoon van, vriendje hier, bekende daar. Het maakt niet uit. Recht is recht en krom is krom. De trainers die de kinderen klaarstomen met oefeningen waar Barcelona jaloers op kan zijn. De band die diezelfde trainers hebben opgebouwd met de kids. Een schop onder de kont waar nodig, en een knuffel een week later. (Uiteraard een Bluetooth knuffel op afstand in het COVID-19 tijdperk). Trots op de groep die de groei van ons team mogelijk heeft gemaakt.

En als laatste ben ik ook echt trots op onze supporters. De vaste kern van ouders, opa’s en oma’s, broertjes en zusjes en soms zelfs neefjes en nichtjes. Altijd genoeg animo voor het rijden naar uitwedstrijden. Het overnemen van de kinderen als een ouder moet werken of afwezig is. Het aanmoedigen, het applaus. In weer en wind stond men daar. In de zeikende regen tegen Altius iedereen was daar. Met 0 graden bij Olympia in de vrieskou, de aanhang was daar. En geloof me, dat zie je niet vaak.

Nogmaals, we hebben een heerlijk team. In alle lagen van betrokkenheid bij onze JO9-1. Hoewel het een gek seizoen is hebben we toch positief met voetbal af kunnen sluiten. Nu is de zomerstop een feit met waar mogelijk voor iedereen hopelijk een welverdiende vakantie. 8 weken rust. Even uitslapen op de zaterdag en bijtanken zodat we in het nieuwe seizoen gaan vlammen!