SDO JO19-3 wint in Doorn!

Ja, het zo’n dag - SDO 19-3 wint in Doorn

DEV Doorn uit, dus vroeg verzamelen. Waar blijft Athos? We hebben vandaag echt 14 spelers nodig. Ik stuur hem om iets over 9.00 uur nog snel een appje. Ach helemaal vergeten, hij is sinds deze week op wereldreis en zit nu al in Thailand. Het is voor veel spelers van SDO 19-3 een seizoen met een ‘gap-year’ dus lange tijd afwezig door een wereldreis, óf een laatste jaar op de middelbare school met noodzakelijke deelname aan examentrainingen op zaterdag óf het bezoeken van open-dagen voor een vervolgstudie. En daar bovenop teamborrels thuis met aansluitend een bezoekje aan de plaatselijke uitspanning ‘De Boemel’ – tja, en dan moet de wedstrijd op zaterdag nog beginnen.

En toch, elke keer weer staat iedereen op scherp, nadat het eerste fluitsignaal heeft geklonken. Zo ook vandaag uit tegen DEV Doorn 19-1, een technisch goed team met vooral jonge spelers dat in de competitie alle wedstrijden tot nu toe heeft gewonnen. DEV Doorn speelt met de wind in de rug en zet SDO direct onder druk. Onze voorhoede heeft de opdracht gekregen mee te verdedigen en dat lijkt vandaag te lukken. We maken de ruimtes klein, Doorn heeft het lastig een opening te vinden. Gijs heeft na enkele opendagen moeite om zijn ritme te vinden, maar is na 20 minuten in zijn element en verstoort als linkshalf de opbouw van de tegenstander waar hij maar kan. Achter hem staat Wouter, die zijn tegenspeler naar buiten dwingt – het leidt tot een aantal gevaarlijke corners. Maar Max keept bij afwezigheid van Tom (open dag) solide en is bovendien gevaarlijk met zijn verre uittrappen. Ilan kapt en draait rechtsvoor naar zijn linkerbeen, maar komt net niet tot een schot op doel. Issam krijgt na een verre uittrap de bal, buigt zijn hoofd, zet aan en iedereen weet wat dat betekent: een klassieke dribbel. Maar nu geeft hij toch een dieptepass op Blaze die zijn tegenstander met een schijnbeweging op het verkeerde been zet, versnelt en de bal net buiten de 16 laag in de hoek schiet; 0 -1. Dat houden we vast tot de rust.

Tobias vervangt Tijn die kan terugkijken op een prima eerste helft waarbij zijn tegenstander er slechts een enkele keer langs glipte, en waarin hij zijn medespelers als altijd vol vuur coachte. Tobias loopt liever warm in de rust in plaats van de kleedkamer op te zoeken – wat ook kan betekenen dat hij nog snel even een sigaretje opsteekt om in de juiste sfeer te komen. Hoe dan ook, hij speelt een puike wedstrijd.

Het geloof in een goede uitslag groeit gedurende de tweede helft. Nevan ‘stofzuigt’ op rechtshalf en Fedde speelt als altijd gedegen als centrale middenvelder. Het team staat. Max heeft enkele fantastische reddingen, Bente houdt het achterin ‘dicht’ en Koen neemt als laatste man de vrijheid om behalve defensief te spelen ook op te bouwen en met gevaarlijke passes de buitenspelers te lanceren. Linksbuiten Ward krijgt zo’n bal en speelt op snelheid én fysieke kracht zijn tegenspeler uit en schiet van afstand laag in; 0-2. Oud voetbal-commentator Kees Jansma ziet het vanaf de zijlijn met lede ogen aan. Het team van zijn zoon is onmachtig met technisch spel SDO 19-3 uit elkaar te spelen. Die ochtend beloofde voor Jansma al weinig goeds, toen hij De Telegraaf opensloeg en zijn oog viel op de kop ‘Kees Jansma: zijn leven vol vrouwen’. Dat gun je niemand. En nu dit, is het weer zo’n dag? Ja blijkbaar wel– een volgende counter van SDO wordt effectief uitgespeeld, Ward maakt zijn tweede treffer; 0-3.

SDO 19-3 speelt de wedstrijd rustig uit. De spelers genieten zonder uitzondering van dit moment. Het is zo’n dag waarop alles lukt, en waarom je op voetballen zit. Dat kan met een trainer als Nico die twee maal in de week in weer en wind klaar staat om de jongens in De Kuil over het kunstgras te jagen. En omdat je speelt in een team met goede medespelers en de wil hebt om te winnen, elke wedstrijd weer. Geen selectie, maar domweg gelukkig als de kampioen van de ‘breedtesport’, zoals dat bij een amateurclub met aspiraties tegenwoordig heet. Gewoon lekker blijven voetballen jongens, ook volgend jaar. Het liefst in de blauw-witte shirts, of anders op een andere plek in een andere kleur. Voordat je het weet, komt er weer zo’n dag waarop alles lukt.

Jim Wouda