Op 29 Oktober speelde de C1 een uitwedstrijd tegen naaste concurrent Zeeburgia C2. Zeeburgia ging op hoog tempo van start en SDO leek niet veel uit te kunnen richten tegen een zeer solide tegenstander met paar zeer getalenteerde en snelle spelers. De druk van Zeeburgia leidde al snel tot de 0-1, en SDO kon in die fase weinig meer doen dan uit alle macht verdedigen.

Na ongeveer een kwartier spelen wist Zeeburgia opnieuw de SDO-doelman te passeren, waarna de krachtsverhoudingen wat stabiliseerden. Toen het fluitsignaal voor de rust klonk, waren alle spelers er van doordrongen dat er iets moest gebeuren om niet zomaar die 3 punten cadeau te geven.

Na de rust bleken er een paar duidelijke afspraken te zijn gemaakt. De belangrijkste daarvan was wellicht de “vaste koppeling” van Alex aan de bijzonder gevaarlijke nummer 11 van Zeeburgia. Dat bleek zijn vruchten af te werpen, want eigenlijk heeft Zeeburgia in de tweede helft nog maar weinig echte kansen gehad.

Wel was er al redelijk vlot een doelpunt voor SDO van de voet van Pim die in de rust Nicolas vervangen had. SDO wist steeds meer op de helft van Zeeburgia te gaan voetballen en mede door de tomeloze inzet van de spitsen kwam SDO vaak binnen het 16-meter gebied. Helaas lag de bal vaak net niet goed genoeg om te schieten, en was de Zeeburgia-verdediging alert genoeg om stand te houden. Een kleine 10 minuten voor het einde van de wedstrijd viel alsnog het tweede SDO-doelpunt van SDO van de voet van Ousama.

Even leek het er op dat SDO nog zou gaan winnen, maar ook Zeeburgia begon aan een slot-offensief. Na enkele benauwde moment voor het SDO-doel werd uiteindelijk afgefloten bij een 2-2 stand. De C1 kwam van het veld af alsof ze de wedstrijd gewonnen hadden. Helaas was dat niet het geval, maar het terugkomen van een 0-2 achterstand tegen een dergelijke tegenstander is zonder meer een prestatie te noemen. Invallers Noud Corten, Pim Stegman en Dico van Leeuwen hebben alles op alles moeten zetten om het hoge tempo bij te kunnen houden, en het hele team verdient een dikke pluim. Eigenlijk is er geen echte “Man of the Match” aan te wijzen, en dat geeft eens te meer aan dat het team een (h)echt “team” is. Een eervolle vermelding dan toch voor Alex voor zijn vasthoudendheid in het verdedigen van het gevaar van Zeeburgia in de persoon van hun nummer 11, en voor Ousama die met zijn onophoudende inzet de verdediging van Zeeburgia zover wist uit te putten dat er toch nog ruimte kwam voor het tweede doelpunt.

Helaas geen foto's...